Podróż
|
Dziś popłyniemy białym ptakiem, W przestworza, które są nieznane. Ulotne myśli uciekają, Przed tym, co spotka je nad ranem. Ty nagle budzisz się zmęczona Z głębiny nocy niepojętej, Zabijasz lęk zzięniętą kawą, Poświatą szarą myjesz ręce. Dziś popłyniemy białym ptakiem, Przez uczuć najdziwniejsze sploty. Umarłe myśli odlatują, W ostatnią drogę bez powrotu. Nad zrębem planet się unosisz, Odległa, senna, niepojęta, Kiedy już zgasną światła rampy Czy będzie wolno mi pamiętać?  |
